Polski Teatr Tańca

data: 2026-10-28 19:00
miejsce: Regionalne Centrum Kultury Fabryka Emocji, Piła, Plac Staszica 1
bilety: KUP BILET

data: 2026-11-09 19:00
miejsce: Regionalne Centrum Kultury Fabryka Emocji, Piła, Plac Staszica 1
bilety: KUP BILET

"To jest fantazja. Jak każda fantazja, polega na własnej prawdzie, emocjach, na własnych zasadach, zmiennych rytmach, uderzeniach, gestach, także na słowie. Jest to wreszcie fantazja o ludziach, którzy byli konkretni, żywi, z krwi i kości (a może nawet bardziej z krwi niż z kości), którzy kochali, tęsknili, czekali, płakali, oddychali, którzy byli blisko i daleko od siebie. I którzy pisali do siebie listy. Bo to listy - zachowane listy Józefa Piłsudskiego do Aleksandry Piłsudskiej (listy Aleksandry do Józefa nie zachowały się) są tu źródłem i poruszeniem. A reszta? Se non è vero, è ben trovato. "Droga i kochana Olu!"..." (Tomasz Cyz)

Listy Józefa Piłsudskiego do Aleksandry, jego wieloletniej partnerki i późniejszej drugiej żony, to wyjątkowa kolekcja, którą - pokazując w wyborze po raz pierwszy - uchylamy rąbka tajemnicy. Cały zbiór obejmuje 106 listów z lat 1908-1931, pisanych w okresie, gdy oboje łączyła nie tylko bliskość uczuciowa, lecz także wytężona i niebezpieczna działalność niepodległościowa, konspiracyjna i wojskowa. Listy z drogi, okopów, więzienia -- pisane między naradami, zadaniami i kolejnymi etapami ich pracy. Każdy z nich to zatrzymany moment z życia, w którym zacierają się granice między obowiązkiem a prywatnością. Odnajdujemy w nich ślady codzienności, wzajemnych trosk, zmęczenia, małych radości oraz sygnały, że mimo dzielącej ich odległości pozostawali dla siebie najważniejsi. Prezentacja listów jest zaproszeniem do uczestniczenia w opowieści, która dzięki rozpoczętym badaniom epistolograficznym dopiero nabierze głębi i w pełni odsłoni swoją ogromną wartość jako świadectwo epoki.

Koprodukcja Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku i Polskiego Teatru Tańca w Poznaniu.

Premiera wpisuje się w obchody Narodowego Dnia Zwycięskiego Powstania Wielkopolskiego oraz w 107. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości.

PRAPREMIERA 27 grudnia 2025

Reżyseria i scenariusz: Tomasz Cyz

Muzyka: Aleksander Dębicz

Kostiumy: Zofia Komasa

Scenografia: Karolina Bramowicz

Reżyseria światła i video: Monika Stolarska, Piotr Bontron

Światła: Michał Stenzel

Wykonanie partii wokalnych: Dorota Maria Kuźmicka

Obsada premierowa

Aktorzy:

Józef Piłsudski: Przemysław Stippa

Aleksandra Szczerbińska-Piłsudska: Magdalena Czerwińska, Weronika Humaj

Tancerze:

Józef Piłsudski: Sławomir Juszczak, Mateusz Krzysiak, Luke Lamkin

Aleksandra Szczerbińska-Piłsudska: Alicja Augustynek, Evelyn Blue, Mariola Dubiel, Ewa Krzywicka

W spektaklu wykorzystane zostały fragmenty utworów Juliusza Słowackiego "Beniowski" (pieśń I i IV), "Stokrotki", "Grób Agamemnona", "A ona, bywało" oraz "Kiedy się w niebie gdzie zejdziemy sami".

Czas trwania: 75 minut

Dofinansowano ze środków Samorządu Województwa Wielkopolskiego.

Bilety do nabycia na: KupBilecik

Droga Olu!

artyści:

Polski Teatr Tańca

"To jest fantazja. Jak każda fantazja, polega na własnej prawdzie, emocjach, na własnych zasadach, zmiennych rytmach, uderzeniach, gestach, także na słowie. Jest to wreszcie fantazja o ludziach, którzy byli konkretni, żywi, z krwi i kości (a może nawet bardziej z krwi niż z kości), którzy kochali, tęsknili, czekali, płakali, oddychali, którzy byli blisko i daleko od siebie. I którzy pisali do siebie listy. Bo to listy - zachowane listy Józefa Piłsudskiego do Aleksandry Piłsudskiej (listy Aleksandry do Józefa nie zachowały się) są tu źródłem i poruszeniem. A reszta? Se non è vero, è ben trovato. "Droga i kochana Olu!"..."(Tomasz Cyz)Bilety do nabycia na: KupBilecik

"Nie wiem, czy jestem z tego, czy z tamtego świata:

...ani wzbić się pod niebiosa,

ani ziemi dotknąć nie mogę..."

Otwierając 2. część Dziadów wychodzimy na spotkanie obcym duszom i własnym cieniom: przyglądając się mickiewiczowskim bohater(k)om napotykamy samych siebie, uwikłanych w nieoczywiste i sprzeczne pragnienia, popełniających błędy i poszukujących wspólnoty. W Dziadach II taniec stwarza przestrzeń dla spotkania, wymiany energii i odnowienie relacji między jednostką i wspólnotą - tą żywą i tą wyobrażoną. John Berger pisał, że "czas (w) opowieści nie jest liniowy. Żywi i umarli spotykają się w nim jako słuchacze i sędziowie, a im większą liczbę słuchaczy uda się zgromadzić, tym intymniejsza staje się opowieść dla każdego z nich". Opisany przez Mickiewicza rytuał staje się dla nas przestrzenią spotkania z żywymi i nie/umarłymi, a także okazją do odnowienia relacyjności w bezpiecznych warunkach scenicznego spotkania. Tak rozumiane Dziady II to czasoprzestrzeń, do której zapraszamy wszelkie osobliwe nie/obecności - to, co obce nam i to, co obce w nas. Zapraszamy także was - dołączcie do dziadów, by odkryć je na nowo!

PREMIERA 19 czerwca 2026

Polski Teatr Tańca

Choreografia: Monika Błaszczak

Dramaturgia: Teresa Fazan

Scenografia, wideo: Ewelina Węgiel

Kostiumy: Tomasz Armada

Asystent kostiumografa: Filip Holak

Muzyka: Julek Ploski

Konsultacje merytoryczne: Łukasz Kozak

Asystentki spektaklu: Ewelina Cieśla, Julia Hnatów

Reżyseria światła: Michał Stenzel

Realizator multimediów: Michał Beszczyński

Realizatorka dźwięku: Zuzanna Majewska

Producentka: Monika Zembrzycka

Obsada premierowa: Alicja Augustynek, Maksymilian Bańdo, Mateusz Bossy, Momoko Den, Julia Hnatów, Mateusz Krzysiak, Ewa Krzywicka, Luke Lamkin, Katarzyna Niżnik

Czas trwania: 80 minut

Bilety do nabycia na: KupBilecik

Dziady II

artyści:

Polski Teatr Tańca

Otwierając 2. część Dziadów wychodzimy na spotkanie obcym duszom i własnym cieniom: przyglądając się mickiewiczowskim bohater(k)om napotykamy samych siebie, uwikłanych w nieoczywiste i sprzeczne pragnienia, popełniających błędy i poszukujących wspólnoty. W Dziadach II taniec stwarza przestrzeń dla spotkania, wymiany energii i odnowienie relacji między jednostką i wspólnotą - tą żywą i tą wyobrażoną. John Berger pisał, że "czas (w) opowieści nie jest liniowy. Żywi i umarli spotykają się w nim jako słuchacze i sędziowie, a im większą liczbę słuchaczy uda się zgromadzić, tym intymniejsza staje się opowieść dla każdego z nich". Opisany przez Mickiewicza rytuał staje się dla nas przestrzenią spotkania z żywymi i nie/umarłymi, a także okazją do odnowienia relacyjności w bezpiecznych warunkach scenicznego spotkania. Tak rozumiane Dziady II to czasoprzestrzeń, do której zapraszamy wszelkie osobliwe nie/obecności - to, co obce nam i to, co obce w nas. Zapraszamy także was - dołączcie do dziadów, by odkryć je na nowo!Bilety do nabycia na: KupBilecik