Michał Jerzy Wandalin Mniszech

Michał Jerzy Wandalin Mniszech był dyplomatą i politykiem, pełnił funkcje marszałka nadwornego litewskiego oraz marszałka wielkiego koronnego. Dane Wikidanych wskazują Piłę jako miejsce jego urodzenia, natomiast artykuł podaje Wiśniowiec. Zmarł w 1806 roku w Wiśniowcu. Był synem generała Jana Karola Wandalina Mniszcha i Katarzyny Zamoyskiej, a jego żoną była Urszula Zamoyska.

Kształcił się w Lozannie, Bernie i Orbe, a w latach 1762-1768 podróżował po Europie. Pracował w Komisji Edukacji Narodowej i Towarzystwie do Ksiąg Elementarnych, kierował także Departamentem Policji w Radzie Nieustającej. Był przeciwnikiem Konstytucji 3 maja; w 1792 roku poparł przystąpienie króla do konfederacji targowickiej i sam do niej przystąpił. W 1793 roku odebrano mu laskę marszałkowską.

Mniszech publikował prace z filozofii, historii i pedagogiki. Był autorem idei i pierwszej ustawy o bibliotecznym egzemplarzu obowiązkowym, uchwalonej w 1780 roku. Wśród jego dzieł znalazły się „Kazimierz Wielki” i „Układ prawodawstwa”.

Na podstawie artykułu „Michał Jerzy Mniszech” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.