Stanisław Staszic
Diakon przejściowy, działacz oświatowy, edukator
- Urodzony
- 6 listopada 1755, Piła
- Zmarł
- 20 stycznia 1826, Warszawa
- Zawody
- diakon przejściowy, działacz oświatowy, edukator
Stanisław Wawrzyniec Staszic był polskim działaczem oświeceniowym, pisarzem politycznym i publicystą, filozofem, tłumaczem, przyrodnikiem oraz duchownym katolickim. Urodził się 6 listopada 1755 roku w Pile, gdzie jego ojciec i dziadek byli burmistrzami, a zmarł 20 stycznia 1826 roku w Warszawie. Kształcił się w Poznaniu, a następnie studiował nauki fizyczne i przyrodnicze w Paryżu oraz uczył się w Lipsku i Getyndze. Po powrocie do kraju pracował jako wychowawca synów Andrzeja Zamoyskiego.
W swojej działalności wspierał reformy państwa i poprawę położenia chłopów. W 1812 roku założył Towarzystwo Rolnicze Hrubieszowskie. Pełnił funkcje państwowe w Księstwie Warszawskim i Królestwie Polskim, kierował też Towarzystwem Przyjaciół Nauk. Współorganizował warszawską szkołę uniwersytecką oraz Szkołę Akademiczno-Górniczą w Kielcach. Prowadził badania geologiczne i geograficzne, a jako dyrektor generalny Wydziału Przemysłu i Kunsztów przygotował plan rozbudowy Staropolskiego Okręgu Przemysłowego. Do jego pism należą „Uwagi nad życiem Jana Zamoyskiego”, „Przestrogi dla Polski” i „Ród ludzki”.
Na podstawie artykułu „Stanisław Staszic” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.