Antoni Kiszewski

Antoni Kiszewski urodził się 10 czerwca 1810 roku w Pile, w zubożałej rodzinie szlacheckiej. Po ukończeniu seminarium nauczycielskiego w 1835 roku podjął pracę w szkole chóralnej przy preparandzie nauczycielskiej w Trzemesznie. Od 1836 do 1881 roku był związany z Seminarium Nauczycielskim w Paradyżu, gdzie awansował na pierwszego nauczyciela. Uczył języka polskiego i dydaktyki, uczestniczył w organizacji seminarium oraz szkoły ćwiczeń.

W pracy pedagogicznej podkreślał znaczenie poglądowego nauczania i wycieczek terenowych. Doświadczenie wykorzystywał przy tworzeniu podręczników, w tym „Nauki o świecie”, stosowanej w seminariach nauczycielskich i szkołach elementarnych. Napisał także między innymi „Naukę polskiego czytania i pisania” oraz „Wzory poezji polskiej”. W 1850 roku założył w Paradyżu przedsiębiorstwo jedwabnicze i propagował hodowlę jedwabników, między innymi w czasopiśmie „Ziemianin”. W 1880 roku otrzymał Order Orła Czerwonego IV klasy za zasługi dla szkolnictwa. Niedługo przed śmiercią został powołany na powiatowego inspektora szkolnego w Ostrzeszowie Wielkopolskim. Zmarł w 1887 roku.

Na podstawie artykułu „Antoni Kiszewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.